Diamenty laboratoryjne to prawdziwe diamenty powstające w kontrolowanych warunkach technologicznych, w których odtwarzane są procesy umożliwiające wzrost kryształu diamentowego. Mają tę samą podstawową strukturę krystaliczną i bardzo zbliżone właściwości fizyczne oraz optyczne do diamentów naturalnych, ale różnią się od nich przede wszystkim pochodzeniem.

Diament laboratoryjny może zostać wybrany według tych samych podstawowych parametrów jakościowych, które stosuje się przy diamentach naturalnych: masy, barwy, czystości i szlifu, czyli systemu 4C. Dostępne są zarówno klasyczne brylanty okrągłe, jak i szlify Oval, Pear, Emerald, Radiant, Cushion, Princess, Marquise czy Heart. Dzięki temu kamień można dopasować do pierścionka zaręczynowego, kolczyków, zawieszki, bransoletki albo indywidualnego projektu jubilerskiego.

Czym jest diament laboratoryjny?

Diament laboratoryjny jest kryształem diamentu wytworzonym w kontrolowanych warunkach technologicznych.

Pod względem materiałowym jest zbudowany z węgla tworzącego charakterystyczną strukturę krystaliczną diamentu.

Kamienie laboratoryjne mogą posiadać:

• wysoką twardość,
• charakterystyczny współczynnik załamania światła,
• dyspersję,
• naturalny dla diamentu połysk,
• właściwości optyczne zbliżone do naturalnych diamentów.

Najważniejszą różnicą jest sposób powstania.

Diament laboratoryjny a naturalny

Diament naturalny powstaje w naturze w wyniku procesów geologicznych.

Diament laboratoryjny wzrasta natomiast w kontrolowanych warunkach technologicznych.

Oba mogą zostać:

• oszlifowane w tych samych kształtach,
• ocenione według 4C,
• oprawione w złoto,
• wykorzystane w pierścionkach, kolczykach i zawieszkach,
• objęte raportem gemmologicznym.

Nie należy jednak przedstawiać ich jako tego samego rodzaju pochodzenia.

Czy diament laboratoryjny jest prawdziwym diamentem?

Tak. Diament laboratoryjny jest diamentem, a nie imitacją diamentu.

Nie należy utożsamiać go z:

• cyrkonią,
• szkłem,
• kryształem,
• innymi imitacjami.

Materiały imitujące mogą przypominać diament wyglądem, ale mają inną strukturę i właściwości.

Diament laboratoryjny należy natomiast do tej samej kategorii materiałowej co diament.

Diament laboratoryjny a cyrkonia

Cyrkonia jest innym materiałem niż diament.

Różni się od niego między innymi:

• składem,
• strukturą,
• twardością,
• właściwościami optycznymi,
• zachowaniem w świetle.

Diament laboratoryjny nie jest więc „lepszą cyrkonią”, lecz osobno wytworzonym kryształem diamentowym.

Diament laboratoryjny a moissanit

Moissanit również nie jest diamentem.

To materiał o innym składzie chemicznym i innych właściwościach optycznych.

Może prezentować bardzo intensywne kolorowe refleksy, ale jego zachowanie w świetle różni się od klasycznego diamentu.

Diament laboratoryjny i moissanit powinny być więc traktowane jako dwa różne kamienie.

Jak powstają diamenty laboratoryjne?

Do produkcji diamentów laboratoryjnych stosuje się przede wszystkim dwie technologie:

• CVD,
• HPHT.

Obie pozwalają uzyskać kryształ diamentowy, ale wykorzystują inny mechanizm wzrostu.

Po zakończeniu procesu surowy materiał może zostać:

• wycięty,
• oszlifowany,
• wypolerowany,
• oceniony gemmologicznie.

CVD – Chemical Vapor Deposition

CVD – Chemical Vapor Deposition to technologia wykorzystująca wzrost diamentu z fazy gazowej.

W specjalnej komorze tworzone są warunki umożliwiające stopniowe odkładanie atomów węgla na zarodku diamentowym.

Proces pozwala na kontrolowany wzrost kryształu.

Po zakończeniu materiał może zostać poddany dalszej obróbce i oszlifowany w wybrany kształt.

HPHT – High Pressure High Temperature

HPHT – High Pressure High Temperature oznacza wysokie ciśnienie i wysoką temperaturę.

Technologia odtwarza warunki umożliwiające powstawanie kryształu diamentowego przy bardzo wysokim ciśnieniu i temperaturze.

Metoda HPHT może być stosowana:

• do wzrostu diamentu,
• w określonych przypadkach również do modyfikowania właściwości niektórych kamieni.

Informacje o sposobie powstania mogą być zawarte w dokumentacji gemmologicznej.

CVD czy HPHT?

Nie można automatycznie stwierdzić, że jedna metoda jest zawsze lepsza od drugiej.

Znacznie ważniejsze dla wyglądu gotowego diamentu są:

• masa,
• barwa,
• czystość,
• jakość szlifu,
• proporcje,
• rzeczywista praca światła.

Zarówno CVD, jak i HPHT mogą prowadzić do powstania kamieni o wysokich parametrach.

Czy sposób produkcji wpływa na wygląd?

W codziennym odbiorze najważniejsze są parametry konkretnego kamienia.

Dwa diamenty laboratoryjne mogą wyglądać zupełnie inaczej mimo zastosowania tej samej technologii.

Wpływają na to:

• Color,
• Clarity,
• Cut,
• Carat Weight,
• proporcje,
• fluorescencja,
• charakter wzrostu kryształu.

Dlatego warto oceniać konkretny egzemplarz.

4C diamentów laboratoryjnych

Diamenty laboratoryjne można opisywać według klasycznego systemu 4C:

• Carat Weight – masa,
• Color – barwa,
• Clarity – czystość,
• Cut – szlif.

System pozwala uporządkować podstawowe parametry jakościowe kamienia.

Przy wyborze warto jednak analizować cały zestaw cech, a nie jedną wartość w oderwaniu od pozostałych.

Carat Weight – masa diamentu laboratoryjnego

Masa kamienia podawana jest w karatach – ct.

Jeden karat odpowiada:

1 ct = 0,2 g.

Przykładowo:

• 0,10 ct = 0,02 g,
• 0,25 ct = 0,05 g,
• 0,50 ct = 0,10 g,
• 1,00 ct = 0,20 g,
• 1,50 ct = 0,30 g,
• 2,00 ct = 0,40 g,
• 3,00 ct = 0,60 g,
• 5,00 ct = 1,00 g.

Karat oznacza masę, a nie średnicę ani powierzchnię widoczną od góry.

Karat a wielkość diamentu

Dwa diamenty o tej samej masie mogą mieć inne wymiary.

Zależy to między innymi od:

• kształtu,
• głębokości,
• proporcji,
• grubości rondysty,
• rodzaju szlifu.

Dlatego diament 1 ct Oval może wyglądać inaczej niż 1 ct Round, Cushion czy Emerald.

Przy porównywaniu warto analizować zarówno masę, jak i rzeczywiste wymiary.

Diament laboratoryjny 0,25 ct

Diament laboratoryjny 0,25 ct może zostać wykorzystany jako:

• centralny kamień delikatnego pierścionka,
• element kolczyków,
• kamień boczny,
• część zawieszki,
• element kompozycji wielokamieniowej.

Przy niewielkiej masie szczególnego znaczenia nabiera dobrze wykonany szlif.

Diament laboratoryjny 0,50 ct

Diament 0,50 ct może stanowić centralny element klasycznego pierścionka zaręczynowego.

Może zostać wykorzystany w:

• solitaire,
• halo,
• pierścionku z kamieniami bocznymi,
• zawieszce,
• parze kolczyków.

Jego wygląd zależy nie tylko od masy, ale również od kształtu i proporcji.

Diament laboratoryjny 1 ct

Diament laboratoryjny 1 ct należy do popularnych mas wybieranych do pierścionków zaręczynowych.

Przy wyborze warto analizować:

• dokładne wymiary,
• Color,
• Clarity,
• Cut,
• Polish,
• Symmetry,
• Fluorescence,
• raport gemmologiczny.

Dwa kamienie 1 ct mogą znacząco różnić się wizualnie.

Diament laboratoryjny 1,5 ct

Kamień o masie około 1,50 ct może stanowić wyraźny centralny element biżuterii.

Przy większej masie bardziej widoczne stają się różnice dotyczące:

• barwy,
• inkluzji,
• proporcji,
• sposobu fasetowania.

Dlatego warto porównywać kilka parametrów jednocześnie.

Diament laboratoryjny 2 ct

Diament laboratoryjny 2 ct może prezentować się bardzo okazale jako centralny kamień.

Szczególnie warto zwrócić uwagę na:

• wymiary,
• wykorzystanie masy,
• jakość szlifu,
• widoczność inkluzji,
• barwę,
• symetrię.

Przy dużym kamieniu niewielkie różnice parametrów mogą być łatwiejsze do zauważenia.

Diamenty laboratoryjne 3 ct i większe

Diamenty laboratoryjne mogą być dostępne również w większych masach.

Przy kamieniach:

• 3 ct,
• 4 ct,
• 5 ct i większych

szczególnie istotna jest dokładna analiza:

• proporcji,
• barwy,
• czystości,
• szlifu,
• wymiarów.

Duża powierzchnia mocniej eksponuje cechy konkretnego kamienia.

Color – barwa diamentu laboratoryjnego

Color określa stopień obecności zauważalnej tonacji w klasycznych bezbarwnych i prawie bezbarwnych diamentach.

Skala rozpoczyna się od D.

Można spotkać między innymi:

• D,
• E,
• F,
• G,
• H,
• I,
• J,
• kolejne klasy.

Im bliżej początku skali, tym mniej zauważalnej tonacji posiada klasyczny bezbarwny diament.

Diamenty laboratoryjne D–F

Zakres D–F obejmuje wysokie klasy barwy.

Kamienie mogą prezentować się szczególnie jasno w:

• białym złocie,
• platynie,
• chłodnych oprawach.

Różnice pomiędzy sąsiadującymi klasami mogą być subtelne bez bezpośredniego porównania.

Diamenty laboratoryjne G–H

G–H to popularne klasy prawie bezbarwne.

Diamenty mogą dobrze prezentować się w:

• białym złocie,
• żółtym złocie,
• różowym złocie.

Przy wysokiej jakości szlifu mogą zachowywać bardzo jasny wygląd.

Diamenty laboratoryjne I–J

Kamienie z zakresu I–J mogą posiadać nieco cieplejszą tonację.

Jej widoczność zależy między innymi od:

• masy,
• kształtu,
• koloru oprawy,
• rodzaju światła.

W żółtym złocie cieplejszy charakter może być odbierany inaczej niż w białym metalu.

Clarity – czystość diamentu laboratoryjnego

Clarity – czystość opisuje cechy wewnętrzne oraz powierzchniowe kamienia.

W klasyfikacji można spotkać:

• FL,
• IF,
• VVS1,
• VVS2,
• VS1,
• VS2,
• SI1,
• SI2.

Diamenty laboratoryjne również mogą zawierać cechy związane z procesem ich wzrostu.

Diamenty laboratoryjne VVS

Klasy VVS1 i VVS2 oznaczają bardzo, bardzo niewielkie cechy wewnętrzne.

Zazwyczaj wymagają odpowiedniego powiększenia, aby mogły zostać dostrzeżone i ocenione.

Kamienie VVS są często wybierane przez osoby oczekujące bardzo wysokiej czystości.

Diamenty laboratoryjne VS

VS1 i VS2 oznaczają niewielkie cechy wewnętrzne.

Wiele takich diamentów może wyglądać czysto bez powiększenia.

Przy wyborze warto jednak sprawdzić:

• miejsce inkluzji,
• jej charakter,
• wielkość,
• wpływ na wygląd od góry.

Diamenty laboratoryjne SI

W klasach SI1 i SI2 cechy są łatwiejsze do zauważenia podczas profesjonalnej oceny.

Ich widoczność gołym okiem zależy od:

• wielkości diamentu,
• rodzaju szlifu,
• położenia cechy,
• jej kontrastu.

Dlatego dwa kamienie SI mogą prezentować się bardzo różnie.

Cechy wzrostu diamentów laboratoryjnych

Diamenty laboratoryjne nie muszą być idealnie pozbawione cech wewnętrznych.

Podczas wzrostu mogą powstawać struktury charakterystyczne dla konkretnego procesu technologicznego.

Profesjonalna analiza gemmologiczna może pomóc określić:

• typ kamienia,
• sposób wzrostu,
• charakter cech wewnętrznych.

Nie należy zakładać, że każdy diament laboratoryjny automatycznie posiada najwyższą czystość.

Cut – szlif diamentu laboratoryjnego

Cut ma ogromny wpływ na rzeczywisty wygląd diamentu.

Odpowiednie proporcje pozwalają światłu efektywnie:

• wejść do kamienia,
• odbić się wewnątrz,
• wrócić w kierunku obserwatora.

Dwa kamienie o identycznej masie, barwie i czystości mogą wyglądać inaczej właśnie ze względu na jakość szlifu.

Excellent Cut

Przy klasycznych okrągłych brylantach można spotkać ocenę Excellent Cut.

Oznacza ona bardzo wysoką jakość szlifu według kryteriów danego laboratorium.

Warto jednak analizować również szczegółowe proporcje, ponieważ nie wszystkie diamenty z tą samą oceną są wizualnie identyczne.

Triple Excellent

Określenie Triple Excellent jest stosowane przy okrągłych brylantach, które posiadają oceny:

• Cut – Excellent,
• Polish – Excellent,
• Symmetry – Excellent.

Taki zestaw wskazuje na wysoką jakość wykonania.

Nie zastępuje jednak oceny barwy, czystości, fluorescencji i całego wyglądu kamienia.

Polish – polerowanie

Polish określa jakość wykończenia powierzchni faset.

Możliwe są między innymi oceny:

• Excellent,
• Very Good,
• Good.

Dobre polerowanie pomaga ograniczać ślady po obróbce oraz wspiera prawidłowe przechodzenie światła przez powierzchnię kamienia.

Symmetry – symetria

Symmetry opisuje dokładność wzajemnego ułożenia faset.

Jest ważna zarówno w Round Brilliant, jak i w Fancy Shapes.

Przy szlifach:

• Heart,
• Pear,
• Marquise,
• Oval,
• Princess

symetria całego obrysu ma dodatkowo duże znaczenie wizualne.

Brilliance – jasność diamentu

Brilliance oznacza jasne, białe refleksy.

Na ich intensywność wpływają:

• szlif,
• proporcje,
• polerowanie,
• symetria,
• rodzaj oświetlenia.

Wysokiej jakości diament laboratoryjny może prezentować intensywną grę światła podobnie jak odpowiednio oszlifowany diament naturalny.

Fire – ogień

Fire oznacza rozszczepienie światła na kolorowe refleksy.

Można zauważyć błyski:

• czerwone,
• niebieskie,
• zielone,
• żółte.

Efekt jest szczególnie widoczny w określonych warunkach oświetleniowych.

Scintillation – migotanie

Scintillation opisuje dynamiczną zmianę jasnych i ciemniejszych refleksów podczas ruchu kamienia.

W pierścionku lub kolczykach diament stale zmienia kąt względem źródła światła.

Dzięki temu jego fasety tworzą charakterystyczne migotanie.

Fluorescencja diamentów laboratoryjnych

W dokumentacji może znajdować się informacja dotycząca Fluorescence.

Jej znaczenie zależy od konkretnego kamienia.

Nie należy analizować fluorescencji w oderwaniu od:

• barwy,
• przejrzystości,
• wyglądu w świetle dziennym.

Najważniejszy pozostaje rzeczywisty efekt wizualny.

Szlif brylantowy okrągły Round Brilliant

Round Brilliant Cut należy do najbardziej klasycznych szlifów.

Jest szczególnie ceniony za:

• symetrię,
• intensywny blask,
• uniwersalność,
• łatwość zastosowania w różnych oprawach.

Może być wykorzystywany w:

• pierścionkach zaręczynowych,
• kolczykach,
• zawieszkach,
• obrączkach,
• bransoletkach.

Diament laboratoryjny Oval

Oval Cut łączy wydłużony kształt z dynamicznym fasetowaniem.

Może:

• optycznie wydłużać palec,
• prezentować dużą powierzchnię widoczną od góry,
• stanowić alternatywę dla Round Brilliant.

Przy Oval szczególnie warto analizować proporcję długości do szerokości oraz efekt bow-tie.

Diament laboratoryjny Pear

Pear Cut przypomina gruszkę lub kroplę.

Posiada:

• jeden zaokrąglony koniec,
• jedno ostre zakończenie.

Może być stosowany w:

• pierścionkach,
• zawieszkach,
• kolczykach,
• jako kamień boczny.

Ostry punkt powinien być odpowiednio chroniony przez oprawę.

Diament laboratoryjny Marquise

Marquise Cut ma smukłą formę zakończoną dwoma ostrymi punktami.

Może tworzyć dużą powierzchnię widoczną od góry i optycznie wydłużać palec.

Przy wyborze warto zwrócić uwagę na:

• proporcje,
• symetrię,
• bow-tie,
• stan obu zakończeń.

Diament laboratoryjny Cushion

Cushion Cut łączy geometryczną formę z miękko zaokrąglonymi narożnikami.

Może występować jako:

• kwadratowy Cushion,
• wydłużony Elongated Cushion,
• Cushion o większych refleksach,
• Cushion z efektem crushed ice.

To jeden z najbardziej zróżnicowanych wizualnie szlifów.

Diament laboratoryjny Radiant

Radiant Cut posiada najczęściej prostokątny lub kwadratowy kształt ze ściętymi narożnikami.

Łączy:

• geometryczny obrys,
• intensywną grę światła,
• dużą liczbę faset.

Może być dobrą propozycją dla osób, które lubią formę Emerald, ale preferują bardziej dynamiczny blask.

Diament laboratoryjny Emerald Cut

Emerald Cut wykorzystuje charakterystyczne fasety schodkowe.

Tworzy:

• szerokie refleksy,
• efekt hall of mirrors,
• wyraźną optyczną głębię.

Szlif mocniej eksponuje wnętrze kamienia, dlatego czystość może odgrywać szczególnie ważną rolę.

Diament laboratoryjny Princess

Princess Cut posiada najczęściej kwadratowy obrys i ostre narożniki.

Łączy geometrię z dynamiczną grą światła.

Przy jego oprawianiu szczególnie ważne jest odpowiednie zabezpieczenie wszystkich narożników.

Diament laboratoryjny Heart Cut

Heart Cut ma symboliczny kształt serca.

Przy tym szlifie szczególne znaczenie mają:

• symetria obu połówek,
• centralne wcięcie,
• dolne zakończenie,
• prawidłowe proporcje.

Może być wykorzystywany w pierścionkach, zawieszkach i kolczykach.

Jaki szlif diamentu laboratoryjnego wybrać?

Wybór zależy przede wszystkim od preferowanego charakteru biżuterii.

Round Brilliant – klasyczny i bardzo uniwersalny.

Oval – smukły i wydłużony.

Pear – charakterystyczna kropla.

Marquise – bardzo wydłużona forma.

Cushion – miękki, poduszkowy obrys.

Radiant – geometria i intensywny blask.

Emerald – szerokie, spokojniejsze refleksy.

Princess – kwadratowy, nowoczesny charakter.

Heart – symboliczny kształt serca.

Diament laboratoryjny do pierścionka zaręczynowego

Diament laboratoryjny może stanowić centralny kamień pierścionka zaręczynowego.

Może zostać osadzony jako:

• solitaire,
• halo,
• pierścionek z kamieniami bocznymi,
• trilogy,
• centralny kamień z pavé na obręczy.

Rodzaj oprawy warto dobrać do konkretnego kształtu.

Solitaire z diamentem laboratoryjnym

W pierścionku solitaire cała uwaga skupia się na jednym kamieniu.

Rozwiązanie szczególnie dobrze pozwala wyeksponować:

• szlif,
• proporcje,
• masę,
• blask.

Może być stosowane zarówno przy klasycznym Round, jak i Oval, Pear, Cushion czy Radiant.

Halo z diamentem laboratoryjnym

W oprawie halo centralny diament zostaje otoczony mniejszymi kamieniami.

Pozwala to:

• zwiększyć liczbę refleksów,
• podkreślić kształt centrum,
• optycznie powiększyć centralną kompozycję.

Halo może być dostosowane praktycznie do każdego popularnego szlifu.

Pavé

Pavé polega na umieszczeniu wielu drobnych diamentów blisko siebie.

Może znajdować się:

• na obręczy,
• wokół centralnego kamienia,
• na elementach oprawy.

Drobne diamenty laboratoryjne mogą dzięki temu tworzyć niemal ciągłą powierzchnię odbijającą światło.

Pierścionek trilogy

W kompozycji trzech kamieni można zastosować:

• trzy diamenty laboratoryjne,
• centralny kamień i dwa mniejsze boczne,
• różne szlify w jednej oprawie.

Przykładowo centralny Oval może zostać zestawiony z Pear, a Emerald z Baguette.

Diament laboratoryjny do kolczyków

Diamenty laboratoryjne dobrze sprawdzają się w:

• kolczykach na sztyft,
• kolczykach wiszących,
• kołach z diamentami,
• halo.

Przy dwóch centralnych kamieniach szczególnie ważne jest ich wzajemne dopasowanie.

Para diamentów laboratoryjnych

Kamienie przeznaczone do kolczyków warto dopasować pod względem:

• masy,
• rzeczywistych wymiarów,
• barwy,
• czystości,
• szlifu,
• charakteru refleksów.

Nie muszą mieć absolutnie identycznych parametrów, jeśli wizualnie tworzą harmonijną parę.

Diament laboratoryjny do zawieszki

Pojedynczy diament może stać się centralnym elementem zawieszki.

Dobrze sprawdzają się między innymi szlify:

• Round,
• Oval,
• Pear,
• Heart,
• Cushion,
• Emerald.

Kamień może być oprawiony samodzielnie albo w halo.

Diament laboratoryjny do naszyjnika

Diamenty laboratoryjne mogą być wykorzystywane również w:

• naszyjnikach,
• koliach,
• celebrytkach,
• kompozycjach wielokamieniowych.

Mogą występować pojedynczo albo jako regularny układ kilku lub wielu kamieni.

Diament laboratoryjny do bransoletki

Mniejsze kamienie mogą tworzyć:

• bransoletki tenisowe,
• delikatne bransoletki z jednym kamieniem,
• regularne szeregi,
• kompozycje z kilkoma szlifami.

Przy większej liczbie kamieni szczególnie ważne jest ich dopasowanie barwą i wielkością.

Diamenty laboratoryjne do obrączek

Drobne kamienie mogą być osadzane również w obrączkach.

Mogą występować:

• pojedynczo,
• w kilku punktach,
• na połowie obwodu,
• dookoła całej obrączki,
• w pavé,
• w oprawie kanałowej.

Ważne jest odpowiednie dopasowanie wielkości kamieni do konstrukcji obrączki.

Obrączka eternity z diamentami laboratoryjnymi

W obrączkach typu eternity kamienie mogą przebiegać dookoła całego obwodu.

W takim projekcie szczególnie ważne są:

• regularne wymiary,
• podobna barwa,
• zbliżona czystość,
• równa oprawa.

Całość powinna tworzyć harmonijną linię diamentów.

Diamenty laboratoryjne w żółtym złocie

Żółte złoto 585 (14K) tworzy ciepły kontrast z jasnym diamentem.

Możliwe jest zastosowanie:

• całkowicie żółtej oprawy,
• białej oprawy wokół kamienia i żółtej obręczy,
• konstrukcji wielokolorowej.

Takie zestawienie może łączyć klasyczny kolor metalu z nowoczesnym charakterem diamentu laboratoryjnego.

Diamenty laboratoryjne w białym złocie

Białe złoto 585 (14K) zapewnia chłodne, jasne tło.

Dobrze sprawdza się przy:

• solitaire,
• halo,
• pavé,
• kolczykach,
• zawieszkach,
• bransoletkach tenisowych.

Jasny metal może wizualnie współgrać z bezbarwnym kamieniem.

Diamenty laboratoryjne w różowym złocie

Różowe złoto 585 (14K) tworzy cieplejszy i bardziej kontrastowy efekt.

Może być wykorzystywane w:

• pierścionkach zaręczynowych,
• zawieszkach,
• kolczykach,
• delikatnych bransoletkach.

Dobrze współgra zarówno z klasycznymi, jak i bardziej nietypowymi szlifami.

Diament laboratoryjny w wielokolorowym złocie

Jedna oprawa może łączyć:

żółte + białe + różowe złoto.

Przykładowo sam koszyk diamentu może zostać wykonany z białego złota, a obręcz z żółtego lub różowego.

Pozwala to połączyć jasne otoczenie kamienia z bardziej wyrazistym kolorem konstrukcji.

Oprawa na łapkach

Diament laboratoryjny może zostać osadzony w oprawie na łapkach.

Liczba i rozmieszczenie łapek zależą od kształtu.

Przykładowo:

• Round może mieć 4 lub 6 łapek,
• Pear wymaga ochrony ostrego zakończenia,
• Marquise ma dwa wrażliwe punkty,
• Princess wymaga zabezpieczenia narożników.

Oprawę powinno się projektować do konkretnego kamienia.

Oprawa pełna

W oprawie pełnej metal otacza większą część krawędzi diamentu.

Może:

• chronić rondystę,
• ograniczać zahaczanie,
• tworzyć bardziej nowoczesny wygląd.

Sprawdza się szczególnie w minimalistycznych projektach.

Oprawa kanałowa

Oprawa kanałowa pozwala umieścić wiele drobnych diamentów pomiędzy liniami metalu.

Może być stosowana w:

• obrączkach,
• pierścionkach,
• bransoletkach.

Tworzy uporządkowany rząd kamieni.

Diament laboratoryjny luzem

Zakup diamentu laboratoryjnego luzem pozwala najpierw wybrać konkretny kamień, a dopiero później zaprojektować biżuterię.

Można dokładnie przeanalizować:

• 4C,
• proporcje,
• wymiary,
• fluorescencję,
• certyfikat,
• rzeczywistą pracę światła.

Następnie oprawa może zostać wykonana do jego dokładnych wymiarów.

Diament laboratoryjny do indywidualnego projektu

Kamień luzem może zostać wykorzystany do stworzenia:

• pierścionka zaręczynowego,
• zawieszki,
• kolczyków,
• bransoletki,
• naszyjnika,
• obrączki.

Pozwala to dopasować projekt do:

• wielkości kamienia,
• szlifu,
• koloru złota,
• indywidualnych preferencji.

Certyfikat diamentu laboratoryjnego

Większe diamenty laboratoryjne mogą posiadać indywidualny raport gemmologiczny.

Może zawierać informacje dotyczące:

• laboratoryjnego pochodzenia,
• masy,
• wymiarów,
• barwy,
• czystości,
• szlifu,
• polerowania,
• symetrii,
• fluorescencji,
• dodatkowych cech.

Zakres danych zależy od laboratorium i konkretnego raportu.

Certyfikat IGI

IGI – International Gemological Institute jest jednym z laboratoriów często spotykanych przy certyfikacji diamentów laboratoryjnych.

Raport może zawierać między innymi:

• Lab Grown Diamond,
• Carat Weight,
• Color,
• Clarity,
• Cut,
• Polish,
• Symmetry,
• Fluorescence,
• wymiary.

Informacje pozwalają porównywać różne kamienie według jednolitych parametrów.

Certyfikat GIA

GIA – Gemological Institute of America również zajmuje się identyfikacją i oceną diamentów laboratoryjnych.

Zakres informacji znajdujących się w dokumentacji zależy od rodzaju raportu.

Najważniejsze jest jednoznaczne określenie laboratoryjnego pochodzenia kamienia i jego parametrów gemmologicznych.

Certyfikat HRD

HRD Antwerp również może prowadzić ocenę diamentów laboratoryjnych.

Dokumentacja pomaga potwierdzić:

• charakter kamienia,
• jego parametry,
• podstawowe informacje identyfikacyjne.

Przy zakupie warto sprawdzić numer i zakres konkretnego raportu.

Numer certyfikatu na rondyście

W certyfikowanych diamentach laboratoryjnych można spotkać laserowe oznaczenia znajdujące się na rondyście.

Mogą obejmować:

• numer raportu,
• oznaczenie laboratoryjnego pochodzenia.

Napis jest bardzo mały i wymaga odpowiedniego powiększenia.

Jak czytać certyfikat diamentu laboratoryjnego?

W raporcie warto sprawdzić:

• pochodzenie laboratoryjne,
• masę,
• wymiary,
• barwę,
• czystość,
• szlif,
• Polish,
• Symmetry,
• Fluorescence,
• numer raportu.

Przy Fancy Shapes należy dodatkowo porównać rzeczywiste proporcje i wygląd kamienia.

Czy każdy mały diament laboratoryjny ma osobny certyfikat?

Nie.

Przy bardzo drobnych kamieniach wykorzystywanych w:

• pavé,
• halo,
• obrączkach,
• bransoletkach

indywidualny raport dla każdego kamienia nie zawsze jest praktyczny.

W takich przypadkach kamienie mogą być opisywane zbiorczo według zakresu parametrów.

Większe kamienie centralne częściej posiadają indywidualną dokumentację.

Jak rozpoznać diament laboratoryjny?

Sam wygląd nie zawsze pozwala wiarygodnie odróżnić wysokiej jakości diament laboratoryjny od naturalnego.

Do identyfikacji wykorzystuje się:

• specjalistyczne urządzenia,
• analizę gemmologiczną,
• informacje z certyfikatu,
• oznaczenia na rondyście.

Dlatego pochodzenia kamienia nie należy określać wyłącznie na podstawie obserwacji gołym okiem.

Czy jubiler rozpozna diament laboratoryjny gołym okiem?

W wielu przypadkach nie jest to możliwe bez specjalistycznej analizy.

Profesjonalna identyfikacja może wymagać badania cech:

• wzrostu,
• fluorescencji,
• reakcji na określone urządzenia,
• innych właściwości diagnostycznych.

Raport renomowanego laboratorium znacząco ułatwia identyfikację.

Diament laboratoryjny a wartość

Cena diamentu laboratoryjnego zależy między innymi od:

• masy,
• barwy,
• czystości,
• szlifu,
• kształtu,
• certyfikacji,
• aktualnych warunków rynkowych.

Podobnie jak przy innych produktach jubilerskich, poziom cen może zmieniać się w czasie.

Nie należy zakładać stałego stosunku cen pomiędzy diamentami laboratoryjnymi i naturalnymi.

Czy diament laboratoryjny jest inwestycją?

Diament laboratoryjny warto przede wszystkim traktować jako kamień jubilerski, a nie instrument gwarantujący wzrost wartości.

Przyszła cena odsprzedaży zależy od rynku i nie można jej z góry zagwarantować.

Zakup diamentu nie powinien być przedstawiany jako pewna inwestycja ani gwarancja zysku.

Dlaczego diamenty laboratoryjne mogą kosztować mniej?

Produkcja laboratoryjna pozwala pozyskiwać kryształy w warunkach kontrolowanych i w innym modelu podaży niż w przypadku wydobycia naturalnych diamentów.

Rynek obu rodzajów kamieni funkcjonuje inaczej.

Cena konkretnego diamentu nadal zależy jednak od:

• masy,
• jakości,
• szlifu,
• certyfikacji,
• popytu.

Czy diament laboratoryjny jest bardziej ekologiczny?

Nie warto automatycznie przypisywać każdemu diamentowi laboratoryjnemu jednej oceny środowiskowej.

Wpływ produkcji zależy między innymi od:

• zastosowanej technologii,
• źródła energii,
• lokalizacji produkcji,
• efektywności procesu.

Dlatego wiarygodne porównania środowiskowe powinny opierać się na konkretnych danych producenta, a nie wyłącznie na samym określeniu „laboratoryjny”.

Diament laboratoryjny a kwestie etyczne

Sposób pozyskania kamienia może być ważnym elementem decyzji zakupowej.

W przypadku diamentów laboratoryjnych nie występuje klasyczny etap wydobycia kamienia z kopalni, ale cały łańcuch dostaw nadal obejmuje:

• produkcję,
• energię,
• szlifowanie,
• transport,
• handel.

Dlatego warto opierać ocenę na przejrzystym pochodzeniu i rzetelnych informacjach dotyczących konkretnego produktu.

Diament laboratoryjny na zaręczyny

Pierścionek zaręczynowy z diamentem laboratoryjnym może być wybierany przez osoby, które chcą uzyskać określoną:

• masę,
• barwę,
• czystość,
• wielkość wizualną

w ramach konkretnego budżetu.

Dostępność wielu szlifów pozwala dopasować kamień zarówno do klasycznych, jak i bardziej indywidualnych projektów.

Diament laboratoryjny na rocznicę

Kamień może być wykorzystany również w biżuterii przygotowanej na rocznicę.

Może stać się elementem:

• pierścionka,
• kolczyków,
• zawieszki,
• bransoletki.

Wybór konkretnego szlifu pozwala nadać biżuterii bardziej osobisty charakter.

Diament laboratoryjny na prezent

Biżuteria z diamentem laboratoryjnym może być wybierana na:

• zaręczyny,
• ślub,
• rocznicę,
• urodziny,
• jubileusz,
• ważny sukces.

Kamień luzem można również podarować jako element przyszłego indywidualnego projektu jubilerskiego.

Jak wybrać diament laboratoryjny?

Przy wyborze warto przeanalizować:

• masę Carat Weight,
• barwę Color,
• czystość Clarity,
• jakość szlifu,
• wymiary,
• proporcje,
• Polish,
• Symmetry,
• Fluorescence,
• technologię powstania, jeśli jest podana,
• certyfikat,
• numer raportu,
• planowaną oprawę,
• rzeczywisty wygląd kamienia.

Najlepiej traktować parametry jako całość.

Jaki diament laboratoryjny do pierścionka?

Do klasycznego pierścionka można rozważyć:

Round Brilliant – dla klasycznego blasku.

Oval – dla wydłużonej formy.

Cushion – dla miękkiego geometrycznego kształtu.

Radiant – dla intensywnego blasku i prostokątnego obrysu.

Emerald – dla szerokich, spokojnych refleksów.

Pear – dla charakterystycznego kształtu kropli.

Marquise – dla bardzo smukłej sylwetki.

Heart – dla symbolicznego motywu.

Czy większy diament laboratoryjny zawsze jest lepszy?

Nie.

Większa masa nie gwarantuje:

• lepszych proporcji,
• wyższej barwy,
• wyższej czystości,
• bardziej intensywnego blasku.

Kamień o nieco mniejszej masie i bardzo dobrym szlifie może prezentować się atrakcyjniej niż cięższy diament o mniej korzystnych proporcjach.

Czy najwyższa czystość jest konieczna?

Nie zawsze.

Różnice pomiędzy VVS i VS często wymagają powiększenia.

W zależności od:

• wielkości,
• szlifu,
• lokalizacji inkluzji

dobrze dobrany diament VS może prezentować się bardzo czysto gołym okiem.

Czy najwyższa barwa jest konieczna?

Również nie zawsze.

Diamenty G–H mogą prezentować się bardzo jasno.

Wybór warto dopasować do:

• wielkości kamienia,
• rodzaju szlifu,
• koloru złota,
• budżetu.

Nie zawsze najbardziej opłacalne jest maksymalizowanie każdego parametru jednocześnie.

Jak dobrać parametry do budżetu?

Dobrym punktem wyjścia jest określenie, które cechy są najważniejsze:

• wielkość,
• bezbarwność,
• czystość,
• szlif.

Jeżeli priorytetem jest blask, warto mocno zwrócić uwagę na jakość szlifu.

Jeżeli ważniejsza jest widoczna wielkość, można analizować nie tylko masę, lecz także rzeczywistą średnicę lub długość i szerokość.

Jak porównywać dwa diamenty laboratoryjne?

Najlepiej porównywać kamienie o podobnej:

• masie,
• barwie,
• czystości,
• szlifie.

Następnie warto sprawdzić:

• wymiary,
• proporcje,
• polerowanie,
• symetrię,
• fluorescencję,
• rzeczywisty rozkład światła.

Sama tabela parametrów nie zawsze pokazuje wszystkie różnice wizualne.

Oglądanie diamentu w różnym świetle

Kamień może wyglądać inaczej:

• w świetle dziennym,
• pod światłem punktowym,
• w oświetleniu rozproszonym,
• w zwykłym świetle wnętrza.

Dlatego dobrze jest oceniać nie tylko efekt pod mocnym oświetleniem jubilerskim.

W normalnych warunkach łatwiej zauważyć rzeczywisty charakter szlifu.

Twardość diamentu laboratoryjnego

Diament laboratoryjny, podobnie jak naturalny diament, osiąga 10 w skali Mohsa.

Oznacza to bardzo wysoką odporność na zarysowania.

Nie oznacza jednak pełnej niezniszczalności.

Kamień może zostać:

• wyszczerbiony,
• pęknięty,
• uszkodzony silnym uderzeniem.

Szczególnie ostre zakończenia wymagają odpowiedniej ochrony.

Jak dbać o diament laboratoryjny?

Na powierzchni diamentu mogą osadzać się:

• tłuszcz,
• kosmetyki,
• kremy,
• kurz,
• środki pielęgnacyjne.

Zabrudzenia ograniczają przechodzenie światła i mogą osłabiać widoczny blask.

Regularne czyszczenie pozwala zachować przejrzystość powierzchni.

Kontrola oprawy

W gotowej biżuterii warto okresowo sprawdzać:

• łapki,
• stan koszyka,
• stabilność kamienia,
• rondystę,
• ewentualne odkształcenia metalu.

Najbardziej narażone na uszkodzenia mechaniczne są często nie sam diament, lecz elementy jego złotej oprawy.

Jak przechowywać diament laboratoryjny luzem?

Kamień najlepiej przechowywać:

• w osobnym pojemniku jubilerskim,
• z zabezpieczeniem przed upadkiem,
• oddzielnie od innych elementów biżuterii,
• wraz z bezpiecznie przechowywanym certyfikatem.

Diament może zarysować złoto oraz wiele innych kamieni.

Naturalny czy laboratoryjny – co wybrać?

Nie istnieje jedna odpowiedź odpowiednia dla każdego klienta.

Diament naturalny może być wybierany ze względu na naturalne geologiczne pochodzenie i rzadkość.

Diament laboratoryjny może być atrakcyjny dla osób, które chcą skoncentrować się na:

• określonej wielkości,
• wysokich parametrach 4C,
• konkretnym szlifie,
• dopasowaniu kamienia do budżetu.

Najważniejsze jest świadome rozróżnienie obu rodzajów pochodzenia.

Diament laboratoryjny a naturalny – wygląd

Dobrze oszlifowany diament laboratoryjny i naturalny o podobnych parametrach mogą być wizualnie bardzo podobne.

Nie oznacza to jednak, że są tym samym produktem.

Różni je przede wszystkim:

• historia powstania,
• sposób pozyskania,
• rynek,
• poziom rzadkości,
• sposób oznaczenia w dokumentacji.

Wybór zależy od indywidualnych priorytetów.

Czy diament laboratoryjny może mieć certyfikat?

Tak.

Diamenty laboratoryjne mogą posiadać profesjonalne raporty gemmologiczne.

Certyfikat pomaga zweryfikować:

• laboratoryjne pochodzenie,
• masę,
• barwę,
• czystość,
• szlif,
• pozostałe parametry.

W przypadku większego kamienia jest to szczególnie przydatne przy porównywaniu kilku egzemplarzy.

Diament laboratoryjny a brylant

Pojęcia te odnoszą się do różnych cech kamienia.

Diament laboratoryjny określa sposób pochodzenia.

Brylant opisuje sposób oszlifowania diamentu.

Dlatego laboratoryjny diament oszlifowany w klasyczny okrągły szlif brylantowy może być określony jako brylant laboratoryjny.

Warto więc pamiętać:

diament to materiał, brylant to określony sposób jego oszlifowania.

Diamenty laboratoryjne luzem

Wybór diamentu laboratoryjnego luzem pozwala rozpocząć projekt biżuterii od konkretnego kamienia.

Można najpierw zdecydować o:

• masie,
• szlifie,
• barwie,
• czystości,
• wymiarach,

a dopiero później dopasować:

• kolor złota,
• rodzaj oprawy,
• dodatkowe kamienie,
• konstrukcję biżuterii.

Diamenty laboratoryjne w Trójca Gold

Diamenty laboratoryjne pozwalają wybierać spośród szerokiego zakresu mas, parametrów oraz szlifów – od klasycznego Round Brilliant po Oval, Pear, Marquise, Cushion, Radiant, Emerald, Princess i Heart. Każdy kamień warto analizować indywidualnie pod względem systemu 4C, rzeczywistych wymiarów, proporcji, symetrii, polerowania oraz dokumentacji gemmologicznej.

Diament laboratoryjny jest prawdziwym diamentem, ale różni się od naturalnego przede wszystkim sposobem powstania. Właściwe oznaczenie pochodzenia oraz profesjonalna certyfikacja pomagają świadomie porównać dostępne kamienie i dobrać wariant odpowiadający konkretnemu projektowi.

Odkryj diamenty laboratoryjne Trójca Gold i wybierz kamień dopasowany do pierścionka zaręczynowego, zawieszki, kolczyków, bransoletki lub indywidualnego projektu jubilerskiego. Zamów online albo odwiedź nasze salony jubilerskie w Katowicach, aby porównać masę, barwę, czystość, szlif i certyfikację wybranych diamentów.